zondag 19 november 2017

WAAROM ETEN HONDEN HOUT?



Vooral in het natte najaar wordt er door honden op een houtje gebeten. Verrot hout schijnt heerlijk te zijn om op te knagen. Er bestaan verschillende theorieën waarom honden specifiek in het najaar vermolmd hout willen verorberen, maar wetenschappelijk bewijs ontbreekt.

Tijdverdrijf - uit gewoonte: het is een lekkere en prettige bezigheid. Uit verveling: hij heeft niets beters te doen en geschikter kauwmateriaal ontbreekt.

Stress - honden kunnen door stress geneigd zijn om vreemde zaken zoals hout te eten. Dit wordt corpora aliena (Latijn voor vreemde voorwerpen) genoemd. Stress kan ontstaan doordat de hond zijn omgeving niet kan voorspellen of beïnvloeden; hij kan zijn natuurlijke gedrag niet tonen. Kauwen kalmeert en leidt af.

Tandenborstel - Kauwen reinigt het gebit. Herfsthout is sappig en zomervers (dus minder bitter dan na een lange winter). Of vrijgekomen boomsappen of het speeksel gezond tandvlees bevorderen daar zijn de geleerden nog niet uit.

Pijnbestrijding? - De bast van wilgen bevat salicylzuur waar (vroeger) aspirine van werd gefabriceerd (een ontstekingsremmende en koortswerende pijnstiller, en antiklontermiddel de zgn. 'bloedverdunners').  Of de hoeveelheid voldoende is om pijnklachten bij honden te verlichten is de vraag.

Veel honden zijn altijd op zoek naar iets om op te kluiven. Van nature uit hebben ze daar aanleg voor. Honden spugen afgeknaagde stukjes hout meestal uit of het valt tijdens het kauwen uit de bek op de grond. Menigeen eet het (onbewust) op. Redelijk ‘onschuldig’ is vermolmd hout dat in zachte stukken uit elkaar valt en vochtige versnipperde boomtakken in kleine hoeveelheden. Van de bittere schors kunnen honden kortdurende maagproblemen krijgen wat zich uit in het spuwen van geel slijm. Droog zaag- en timmerhout splintert en is daarom volstrekt ONGESCHIKT als kauwmateriaal.

Er bevinden zich ware houtversnipperaars onder de honden. Op een houtje bijten gaat meestal goed, maar het brengt altijd risico’s met zich mee. Moedig jouw hond niet aan om op hout te kluiven, geef hem liever veilig kauwmateriaal zoals een bullenpees. Sommige houtsoorten zijn giftig. Obsessieve knagers die hout opeten kunnen (ernstige) buikklachten krijgen. Splinters die dwars in de bek, slokdarm of ingewanden gaan zitten, kunnen ontstekingen veroorzaken. Stokken kunnen verwondingen veroorzaken.

Tekst: Cela den Biesen Kluifje

dinsdag 14 november 2017

STOUTE HOND?



We vinden honden stout als ze iets doen wat wij niet willen of wat van ons niet mag. Is het strenge eisenpakket dat we aan de hond stellen wel zo kies? Want wat voor ons aanstootgevend of verkeerd gedrag is, kan een normale hondse uiting zijn, of een (gefrustreerde) reactie op onduidelijkheid van onze kant.

De gelegenheid maakt de dief
Je hond is een topcrimineel, hij heeft niet alleen je hart gestolen, maar ook je sloffen. Er wordt van honden verwacht dat ze opgeleid en opgevoed geboren worden. Een hond kent in beginsel geen goed of kwaad, en hem is onbekend aan welke normen en waarden hij moet voldoen. Het is onbillijk van een eigenaar te verlangen dat zijn hond meteen aan het rolmodel tegemoetkomt. Pups worden, net als baby’s, op de aarde gezet met een blanco schijf die wij mogen invullen. In plaats van de ideale hondenwereld te creëren, propt de eigenaar hem in een voor hem welhaast onnatuurlijke dwangbuis. Daarbij vindt hij het totaal vanzelfsprekend dat de hond zich vlekkeloos conformeert aan hem, zijn omgeving en de meest uiteenlopende omstandigheden. Zolang de hond doet wat de eigenaar zegt en hem willoos volgt, is hij braaf. Als de hond (geuite) wensen niet meteen opvolgt, wordt hij lastig en stout gevonden. Unfair. Temeer daar een hond over flink wat vaardigheden beschikt, maar in intelligentie beperkter is dan een mens. Daarbij hebben wij de hond van ons afhankelijk gemaakt.

Stoute honden bestaan niet, ondeugende wel. Een hond reageert van wezen uit goed. Een eigenaar zal hem bij moeten brengen wat hij van hem verwacht, daarbij in acht nemend wat past bij die specifieke hond. Zie de wereld door de ogen van je hond. Als je de lichaamstaal van een hond goed interpreteert, kun je jouw hond optimaal begeleiden. Zet je ‘ik weet het beter’ aan de kant. Het resultaat van een incomplete of onjuiste opvoeding moet een eigenaar zichzelf aanrekenen. De eigenaar is diegene die de te bewandelende route uitstippelt en grenzen stelt. Door de hond behaalde succesjes worden herhaald, slechte optredens waarbij een beloning uitblijft of die genegeerd worden, laat de hond vanzelf achterwege. Door onbegrip, onoplettendheid of onwetendheid van de eigenaar kan een hond de regels overtreden. De boef kan vrijgevochten manieren ontwikkelen die niet op prijs worden gesteld, maar waarvoor hij wel onterecht de credits krijgt. Onoorbaar gedrag is nogal eens te wijten aan verveling, gebrek aan aandacht, afleiding en uitloop, en verkeerd of het achterwege laten van oefenen, of overtrainen.

Te vaak gaan mensen uit van het negatieve. In plaats van gewenste zaken aanleren door systematisch te belonen, of ongewild gedrag door opbouwende aansporingen om te buigen, wordt er pas bij echt fout (ongewenst) gedrag een preek gegeven en/of verkeerd gecorrigeerd. Door een schuldige blik of andere antropomorfische gedragingen aan de hond toe te dichten, creëer je een reden om de hond de les te lezen. Het is voorstelbaar dat er stelselmatig honden gestraft worden voor zaken die ze niet simpelweg niet snappen of begrepen hebben. Of erger, voor wat in de hond zijn perceptie normaal gedrag is, bestraft worden. Op zijn donder krijgen, terwijl de eigenaar nalatig is. De hond betaalt de prijs voor de eigenaar zijn onkunde, toegeeflijkheid of onduidelijkheid.

Ondermijnende daden bestaan bij de gratie van wat een eigenaar toelaat. Geraffineerde honden worden al gauw tot misdadigers gebombardeerd, terwijl het verkeerd geïnterpreteerde dominantieprincipe allang onderuit geschoffeld is. Bang voor een machtsovername hoeft de verstandige eigenaar die zijn verantwoordelijkheid draagt en zich bewust is van zijn zorgplicht niet te hebben. Honden zijn helemaal niet geïnteresseerd in een machtsstrijd. Ze verlangen slechts een stabiele rechtvaardige begeleider die om hen geeft. Honden die begrepen worden door hun eigenaar geef je de kans om lief te zijn.

Tekst: Cela den Biesen - Kluifje

maandag 13 november 2017

URBAN UITDAGINGEN


Urban uitdagingen
Vallende blaadjes en het vroege donker kunnen de animo om lange middagwandelingen te maken bij eigenaars doen afnemen. Bij honden is dat juist omgekeerd. Zij doen door de frisse kou en de veranderde herfstige omgeving hernieuwde energie op. Ga gezellig met de hele bubs luchten! Geen stadsduiven opjagen of een potje voetbal met die aardige buurjongetjes waar uw hond er met de bal vandoor zal gaan. Wél een breed scala aan fysieke en mentale urban uitdagingen voor u en uw hond.

Bladblazer
Bent u in een feestelijke stemming? Strooi dan een confettiregen van (herfst)bladeren. Raap een hoop droge bladeren op. Gooi ‘m van de hond af de lucht in. Naar blaadjes happen is (in)spannend. Een enkel keertje op het asfalt op en neer springen is geen ramp. Kan de hond geen genoeg krijgen van die bonte bladerbui, kies dan liever voor een dempende ondergrond zoals een trapveldje of het parkgazon. Of veroorzaak op uw eigen grasmat met de bladblower een wervelwind waar de hond mee kan stoeien.

Tussen deze goudgetinte puzzelstukjes is het speeltje goed gecamoufleerd.

Strooigoed
Strooi enkele koekjes of brokjes tussen de gevallen bladeren op het trottoir en geef het commando ‘zoek’. Deze intensieve en smakelijke zoekactie komt later vast en zeker nog eens van pas als u de hond in een bepaalde situatie wilt afleiden of op u gefocust wilt houden.
Voer zoeken tijdens de wandeling is minder geschikt voor een op lekkernijen gefocuste hond. Hij kan het spelletje opvatten als een provocatie om tijdens een wandeling op zoek te gaan naar iets eetbaars. Voor deze lekkerbek kunt u het volgende alternatief gebruiken: een speeltje zoals een rubberen kong verstoppen. Toon het van te voren, zodat hij weet naar welk voorwerp hij op zoek is. Optioneel kunt u er als vindersloon een brokje in doen.
   

Verstrooiing: lekker en leuk. Maar pas op dat het koekje niet van het trottoir rolt zoals hier

Gooien
Onderweg nadert iets of iemand waar uw hond een hekel aan heeft of angstig voor is (zoals willekeurig spuitende fonteintjes). Een effectieve afleidingsmanoeuvre (in plaats van de koekjes zo uit de hand in de bek te stoppen) is om telkens een koekje een metertje voor of naast hem op de stoep te gooien. Uw hond zal zo intens met zijn neus bezig zijn, dat hij geen oog meer voor de rest van zijn omgeving heeft. Verbind er bijvoorbeeld het commando ‘kom we gaan gooien aan’, Go hunt, of het uitnodigende ‘gooien?’ aan. Vergezeld van een gooigebaar met de arm (hand in de zak; ik pak een koekje, waarna u de hand of arm zijwaarts omhoog steekt) is het voor de hond al snel begrijpelijke taal: daar valt wat te halen. Na luttele keren zult u een blijvend effect merken. Ook onweerstaanbaar als uw loslopende hond minder genegen is  te komen.

hand- of wegwijzer?

Van wanten weten
Laat ‘per ongeluk’ een want vallen, ‘vergeet’ uw muts op een parkbankje of hang uw sjaal aan de wilgen. Vraag op verbaasde toon aan de hond of hij het verlorene helpt zoeken: waar is mijn … gebleven?


Kiekeboe
Speel ouderwets verstoppertje met het hele gezin. Verschuilen in een portiek, wachten om de hoek van een huis, een steegje in, en om beurten zoeken. Voor uw hond is dat kinderspel. Neem bij schemer of in het donker een zaklamp mee. Schijn ermee op de grond of tegen de muur en maak flitsende figuren die de hond wil ‘vangen’.


Schoolreisje
Samen met de hele familie een wandeling in de buitenlucht maken. De hond moet zijn ‘roedel’ - net als de juf de kinderhoofdjes van haar klas telt - bij elkaar houden. Roep regelmatig: waar is …? Laat de hond flink op en neer drentelen. Herderen is een uitputtende taak waar de hond lekker moe van wordt.

Superskip collecteert

Trick or treat
Samen met de kids tijdens Halloween langs de deuren gaan voor lekkers. Onderweg zijn er genoeg onderhoudende spelletjes. Treetjes op- en aflopen. Voor of achter een tuinpoortje blijven wachten. Aan deuren snuffelen en precies weten waar (bekende) soortgenoten wonen - u kunt dit vaak controleren aan de hand van de ‘hier waak ik’ schildjes. Of u kunt samen vaste adresjes aandoen waar de hond steevast een koekje scoort zoals de dierenwinkel of een buurtgenoot die graag voor suikeroom of -tante speelt. U zult versteld staan hoeveel ‘smakelijke’ namen uw hond kent.

vooraf controleren op veiligheid!

Hout naast de deur
In het bos komt u ze vast weleens tegen: grote bergen opgestapelde boomstammen. In stedelijk gebied vindt u de minivariant als openhaardhout onder een afdakje langs of achter het huis. U kunt in de openingen een brokje of een speurlapje stoppen. Kleinere honden kunnen over de houtblokken lopen.


Stijgers en dalers
Wat altijd leuk blijft is (samen) over lage muurtjes klauteren, springen of lopen. Over een bruggetje slenteren en naar beneden durven kijken. In de lengte of breedte de treden van een enorme trap nemen. Op een bankje klimmen (let op dat de pootjes niet tussen de leggers van de bank kunnen komen!) en er samen gezellig uitpuffen en wat rondkijken. Bankjes zijn handig om onderweg de spieren te strekken. De hond plaatst dan enkel de voorpoten op het zitgedeelte. Klop met de vlakke hand op het zitgedeelte voor de hond, zeg ‘pootjes’ en houd uw hand op het moment dat de hond omhoog komt als een stopteken voor de hond zodat hij niet met alle vier de poten op de bank springt.

 
 op je gemak het straatleven in je opnemen vanaf een bank

Inkoppertje
Overgooien is een prachtcliché van een inkoppertje. Simpel, vermakelijk en toch wordt het vaak vergeten. Er is altijd wel een veilige open plek te vinden waar u met zijn tweeën of in familiekring kunt overgooien. Laat de hond hot en her rennen. Om hem gretig te houden laat u hem af en toe winnen. Geen bal of frisbee bij de hand? Geen nood: gevonden voorwerpen zoals een deksel, lege kartonnen beker die u dichtvouwt, of een tot knot geknoopte sjaal doen uitstekend dienst als ‘wegwerpmateriaal’.

in de kijkerd

De laaghangende zon levert mooie plaatjes op. Kiek uw familie eens van de schaduwzijde.

Meer Skipspelletjes als entertrainment zijn te vinden op www.kluifje.com SPEELS 

zondag 12 november 2017

HONDENWEER



Singin’ in the rain
Verwacht u dat het gaat sauzen, dan kunt u een paraplu meenemen. Of beter nog: laat de hond de paraplu in zijn bek meesjouwen. Een dankbaar karweitje waar hij veel bekijks mee zal trekken indien er meer mensen zijn die de verwachte regenval trotseren. Een stompe opvouwbare paraplu in een hoesje is het handigst om mee te beginnen. Het lijkt op een apporteerdummy en ligt prettig in de bek. Gun hem eerst wat tijd om kennis te maken met het vreemde voorwerp en (enge) fenomeen paraplu. Laat de hond eraan snuffelen. Voordat u de paraplu openklapt en weer dichtvouwt, attendeert u de hond hierop. Zo hoeft hij niet te schrikken als een paraplu plotseling door een windvlaag omhoog geblazen wordt. Leg de geopende plu ondersteboven op de grond neer. De hond kan de plu grondig onderzoeken door ‘m bijvoorbeeld met zijn poten te laten wiebelen.


Onder moeders paraplu
Waterwatjes zullen dankbaar schuilen onder uw opgestoken paraplu en zo dicht mogelijk tegen u aangedrukt blijven lopen. Een regenscherm heeft meer onvermoede voordelen. Zoals ‘m toepassen als afweermiddel tegen een opdringerige hond. Leuker is om de plu te gebruiken als horde om de hond overheen te laten springen. Plaats de punt van de paraplu tegen een muur voor meer stabiliteit. Wanneer u de lat hoger legt, gaat de hond juist omlaag. Zeker als u er een brokje onderdoor rolt. Zo verleidt u de hond een aangepaste versie van de limbo te dansen.

Limbo

U kunt de hond leren om als een heuse English gentleman of lady rondom de paraplu te stappen. Houd een koekje in de hand waarmee u het handvat van de plu vast heeft, geef het commando ‘omhoog’ en blijf zijn aandacht vasthouden. Loop nu stapje voor stapje samen in een cirkeltje rond de dichtgevouwen plu. Een staande opgevouwen plu is te benutten om er samen een boog mee te construeren. Gebruik het behendigheidscommando voor de tunnel: ‘dóóór’.


Regendans
Stampvoet in een diepe regenpoel, ren samen vrolijk door een grote plas of schep met uw waterbestendige laarzen druppels van links naar rechts. Misschien helpt zo’n magische regendans wel en wordt het juist droog! Honden met een hekel aan natte voeten kunt u op het behendigheidscommando ‘breed’ over de plas laten springen. Of geef hem de opdracht om ‘langs’ de plas lopen, dat was hij sowieso al van plan.


Vissen
Een schone regenpoel kan dienst doen als visvijver. Controleer eerst of er geen olie- of benzinesporen op het water drijven! Oefen met een klein plasje met laagstand water en ga dan pas de diepte in. Leg wat stokjes of brokjes in het water die de hond eruit moet zien te vissen.


Druppelvanger
Stampvoet in een plas water en laat uw hond naar de druppels happen. Honden waarvoor dit (nog) te heftig is, kunt u eerst enthousiast maken door met uw hand water te scheppen. Slinger de druppels laag alle kanten op, behalve richting zijn snuit. Misschien blaft hij er wel tegen. Wedden dat hij dit waterspelletje niet kan weerstaan en de druppels najaagt of wil vangen?


Splish splash
Dolle pret. Achter een (stuiter)balletje aanrennen in een verse regenpoel kan uw spetter lang volhouden: hij koelt immers continue zijn buik en poten. Splish Splash (… I was taking a bath – het ultieme badderliedje van Bobby Darin)) is prima geschikt om de wandeling mee te beëindigen: het rondspattend water spoelt bijna als een douche de meeste modder uit de vacht.

Graffiti
Zijn eigen hippe hondse straatkunst achterlaten: Skip was here.

Weetjes en ideetjes
U kunt uw hond leren zijn natte hondenjas uit te schudden voordat hij thuis of in een winkel naar binnengaat. Strijk met uw hand tegen de rugharen in en zeg ‘schudden’. Omdat zijn haren in de war raken, zal hij daadwerkelijk zijn vacht uitschudden. Na enkele keren hoeft u alleen maar ‘schudden’ te zeggen. Uw hond snapt voortaan wat de bedoeling is.

Een modderige hond kunt u thuis bij de voordeur of in de tuin afspoelen met een gieter met lauwwarm water. De meeste honden (zelfs die een bad verafschuwen) vinden het afgieten van slechts buik en ‘modderlaarsjes’ met lauwwarm water fijn. Afgedept worden met een op de radiator voorverwarmde baddoek completeert het totale wellnessgevoel.

Elke hond kan een (voor)pootje geven. Maak daar gebruik van bij het afdrogen. (Achter)pootjes geven om ze droog te maken, leert u de hond door een zetje tegen de achterkant van het desbetreffend pootje te geven. Ga aan de zijkant van de hond of achter hem staan en vraag tegelijkertijd: ‘geef …poot’. Duid het pootje aan met linker- of rechterpoot. De hond zal het bedoelde pootje achteruit strekken.



Tekst: Cela den Biesen    Demonstratiemodel: Skip 

www.kluifje.com de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak


zaterdag 11 november 2017

VERHUIZEN MET HOND

Origami 'I'm moved' by Jeff Rutzky

Let’s move!
Honden zijn gewoontedieren. Ze hechten sterker aan hun eigenaar en aan routine dan aan hun woonomgeving. Impliceert dat automatisch dat honden geen tot weinig problemen ondervinden bij een gezamenlijke verhuizing en zich automatisch aanpassen? Hondenmanieren onderzocht transfers. We konden niet anders dan constateren dat de aard van het beestje en de band tussen jou en je hond de doorslag geven.

Menige stresskip schiet al in een spagaat als je de koffers pakt voor een al dan niet gezamenlijke vakantie. Laat staan dat de hele huisraad met dekens wordt omwikkeld voor een aanstaande verhuizing. Vanwege het werk van mijn vader trokken we vroeger menige keer door het land en de flexibele hond ging gewoon mee. Ik kan me niet herinneren dat we daar speciaal aandacht aan schonken. Behalve die ene keer dat we van zuid naar noord migreerden en de hond en ik voorin naast de bonkige chauffeur van de verhuiswagen mochten meerijden. Wat vonden we de weg vanaf onze hoge zitplaats ernaartoe spannend. Ik kreeg een nieuwe inrichting voor mijn kersverse kamer, de evenwichtige fiks koos zelf het tochtige halletje naast de woonkamer uit waar groen velours als bodembedekker lag. Hij was er content mee en dat was het voornaamste.

Samen verkassen. We hebben allemaal tijd nodig om ons aan te passen. Ga je op de bestaande situatie vooruit, dan zal je vlugger aarden. Ga je er op achteruit, dan zul je meer moeite hebben om te acclimatiseren. Voor de gemoedsrust van de hond is voldoende bewegingvrijheid een must. Verandering van omgeving: wennen aan een andere indeling en opstelling binnenshuis, nieuwe geluiden thuisbrengen en accepteren, geuren opsnuiven en detecteren, dieren ontmoeten en vrienden maken, en een vreemde routing voor de wandeling accepteren. Verhuizen van een appartement naar een huis met tuin, of juist van de drukte met meer afleiding naar achteraf wonen. Het ligt er maar net aan wat de wensen van de individuele hond zijn. Houdt hij van rust en heeft hij in zijn nieuwe thuis veel minder te bewaken (lees: blaffen)? Of is je balkonhond juist een beweeglijk type dat zich nu eindelijk kan uitleven op de eigen grasmat?
Bestonden er issues met de hond op bijvoorbeeld het gebied van blaffen naar voorbijgangers langs het oude adres, grommend de post uit de brievenbus versnipperen, te fel reageren op de bel, rennen langs de tuinafscheiding? Op je nieuwe adres gelden nieuwe regels. Omdat iedereen uit zijn gewone doen is, je allemaal nog je weg moet vinden, gaat een gewijzigde standaardprocedure invoeren meer ongemerkt en dus gemakkelijker.
Tijdens het eerste uitje zal de hond vermoedelijk in extase geraken. Net als jij moet hij buiten zijn weg vinden; dat kan hem onzeker of juist uitgelaten maken. Als nieuwkomer is de eerste indruk alles bepalend. Hij moet vrienden maken en zich zien te handhaven tussen onbekende hondenroedels met een gevestigde rangorde.

Tips om een transfer op rolletjes te laten verlopen:

-  Als je de mogelijkheid hebt, kies dan je domicilie in een diervriendelijke omgeving. Niet alleen qua uitlaatmogelijkheden, maar ook qua tolerantie van de wijkbewoners.

-  Neem, als dat veilig kan, tijdens het klussen in de nieuwe woning je hond mee. Zo kan de hond geleidelijk wennen aan de nieuwe stek.

-  Breng de hond op de rommelige verhuisdag onder bij iemand waar hij graag vertoeft. Zo heb jij de handen vrij en heeft de hond een relaxte dag.

-  Is de hond bij de verhuizing aanwezig? Geef hem dan op een speciaal voor hem bestemd plekje waar hij niemand in de weg zit of loopt, iets te doen. Bijvoorbeeld een verhuisdoos met papiersnippers waarin zijn favoriete knuffels, speelgoed en lekkers verstopt zitten. Veel volk over de vloer om te helpen? Bezitterige regelneven een smakelijke bot om op te kluiven of een nieuw speeltje geven, is dan een slecht idee.

- Wijs hem waar voortaan zijn voer/waterbak en zijn mand staan, en waar hij verder op mag rusten.

-  Met alle commotie en openstaande deuren moet je de hond geen enkele kans geven om weg te kunnen glippen.

-  Regel van te voren wie de hond op zijn vaste tijdstip uitlaat. In alle hectiek zou je jouw beste vriend zomaar over het hoofd zien.

-  Betrek de hond bij de inrichting. Als alles op zijn plaats staat, geef je de hond een rondleiding: ontdek je plekje. Hij mag de indeling van de meubels keuren. Staat volgens de hond de bank dicht genoeg bij het raam en staat zijn mand op een strategische plek?
 -  De onbekende buurt verkennen, doe je vooralsnog met een aangelijnde hond, omdat je niet weet hoe hij in en op de nieuwe situatie zal reageren.

- Gun je hond tijdens de wandeling alle tijd om te snuffelen en vlaggetjes te planten - de buurthonden zijn net zo benieuwd naar de  indringer van hun territorium.

-  Laat de hond, indien dat mogelijk is, zelf de loop bepalen. Wandel een aantal dagen eenzelfde parcours voordat je wisselt. Overvoer de hond niet met nieuwigheden, als je ziet dat dit hem van zijn stuk brengt.

- Als de hond lekker in zijn vel zit, mag hij met onbekende soortgenoten kennismaken.
-  Pas als de hond weet waar hij thuishoort en hij vertrouwd is geraakt met zijn nieuwe omgeving kun je de voorheen loslopende hond, zonder lijn laten lopen.

-  Het spreekt voor zich dat je de na de grote verhuisdag nog allerlei kleine aankleeddingetjes in huis moet doen. Prima, een paar snipperdagen geeft de hond ook wat meer tijd om te betijen. Bouw het alleen thuis blijven net zo op zoals je dat deed toen de hond nog een pup was.

- Verwittig de buren om in het begin tijdens jouw afwezigheid opmerkzaam te zijn op geblaf en/of gehuil. Heeft de hond extra tijd nodig om te gedijen, bespreek dit dan met de buren. Misschien bieden ze aan om bij gelegenheid op de hond te passen, of even aan te wippen ter geruststelling. Een open communicatie met je buren kan een hoop ellende voorkomen.

- Is je hond ondanks alle voorzorgsmaatregelen een beetje van slag? Houd zoveel mogelijk jullie vertrouwde schema aan en geef hem wezenlijke aandacht. Waarschijnlijk mist hij zijn vroegere speelkameraadjes. Spreek met de vorige vriendjesbazen af om elkaar op een vrije dag te ontmoeten. 

Tekst: Cela den Biesen Kluifje